Kryesore

MAPO WEEKEND/ Kalemaj: Koha për politikë të re; pushtet që dëgjon dhe opozitë që reflekton






               Publikuar në : 09:37 - 23/02/19 |
mapo.al

Flet Ilir Kalemaj, analist politik


Jemi përpara një akti politik ku opozita në bllok dogji mandatet e deputetëve. Çfarë do të ndodhë tani dhe në vijim, përse opozita arriti në këtë akt ekstrem? Kemi një Parlament “monopartik”, ndërsa qeveria duket se nuk do të tërhiqet dhe të marrë në konsideratë kërkesat e opozitës. A rrezikon vendi kalimin në kaos?

Dalja në pah e disa përgjimeve që duken se implikojnë kryebashkiakun e Durrësit dhe dosja tashmë e famshme 339, të cilat u investiguan fillimisht nga BIRN dhe më pas dolën dhe te Zëri i Amerikës sollën shtimin e pikës së fundit të ujit në një tenxhere që kishte filluar të derdhej. Është e vërtetë që Shqipëria, ndonëse vend i vogël, kontributet empirike dhe teorike ndonjëherë i ka të mëdha. Mjaft të përmendim “Dushkun” e famshëm, por edhe precedentin që po krijohet me djegien e mandateve nga ana e opozitës. Por nevoja ekstreme, pjell zgjidhje po ekstreme. Me një pushtet që nuk dëgjon, të kapërcyerit e vetvetes dhe çeljes së shtigjeve të reja politike shpesh kthehet në domosdoshmëri. Është koha për një stinë të re politike. Për një pushtet që dëgjon dhe një opozitë që reflekton. Natyrisht e mira është që palët të takohen diku në mes dhe të gjejnë gjuhën e dialogut për të ecur para me çeljen e negociatave por dhe stabilitetin makroekonomik të vendit.

Përpara janë zgjedhjet lokale, vendi pret vendimin e BE-së për çështjen e negociatave, ndërsa kjo i shtohet edhe një pakënaqësie popullore me protestat që nisën nga studentët, vijuan me banorët e Unazës së Re dhe u përmbyll me opozitën. Reagimet erdhën për shkak të keqqeverisjes, disa skandale të dyshuara korruptive, arrogancës…, apo qytetarët janë të zhgënjyer dhe po i bashkohen çdo tubimi kundër qeverisjes?

Janë tashmë disa skandale rresht në Republikën e Spektaklit ku krye-estetisti i sheh ngjarjet tek shpërfaqen si një faraon i kohëve moderne. Skandali i tenderit të Astirit që gllabëronte rreth 20 milionë euro për kilometër me anë të një firme fantazmë, tjetërsimi i pronës publike që është thembra e Akilit pas prishjes së Teatrit Kombëtar, indiferenca e reflektuar me mungesën e financimit në arsim dhe vramendjen përgjithësisht periferike për problemet dhe plagët sociale të vendit, duke përfshirë emigrimin masiv, sollën dhe mahisjen e përplasjeve politike si qershia mbi tortë. Në mungesë të hapësirave për dialog, të ballafaquar me një pushtet që nuk dëgjon, opozita kishte pak apo aspak instrumente për të komunikuar me një pushtet arrogant në numra dhe kokëfortë në praktikë.

Opozita, bashkë me aktin e djegies së mandateve, ka lënë në “tavolinë” edhe kërkesën për krijimin e një qeverie kalimtare (teknike) dhe mbajtjen e zgjedhjeve të parakohshme. A mendoni se ky opsion do të jetë i mundshëm dhe qeveria Rama do e marrë në konsideratë për shkak të situatës së krijuar?

Ky është në fakt opsioni më i mundshëm për të çelur shtigjet e dialogut dhe mirëkuptimit dhe nuk kuptohet kokëfortësia e qeverisë që me pozime arrogante nuk pranon të delegojë përgjegjësinë për të luftuar ingranazhet e krimit dhe korrupsionit dhe përgatitjes së një reforme të mirëfilltë elektorale një qeverie kalimtare teknike pa pjesëmarrjen e forcave politike. Në të mund të ishin fare mirë, personalitete të spikatura të jetës akademike dhe publike të vendit, figura me integritet të plotë dhe ndershmëri personale dhe profesionale, të aftë dhe të gatshëm për një sakrificë afatshkurtër për të kryer angazhimin e tyre publik në mbrojtje të një republike të rithemeluar vlerash dhe që do çonte dhe në një qarkullim normal elitash dhe zgjidhte krizën e përfaqësimit në një të ardhme jo fort të largët.

Faktori ndërkombëtar deri më tani i ka kërkuar opozitës të mos djegë mandatet në bllok dhe të distancohet nga çdo akt dhune. Ky “sugjerim” ndërkombëtar si mund të lexohet? Ka zëra se ky akt i opozitës mund të çojë në “asgjësimin politik” të saj, por kjo nismë ekstreme, a mund të marrë përpara edhe qeverinë dhe Edi Ramën?

Nuk ka akt koheziv dhe në përputhje minimalisht me bazën e elektoratit të vetë (se fjala vullnet i sovranit është tepër butaforike në këtë rast) që të çojë në “asgjësim politik”. Krijimi dhe mbajtja e frymës, e reflektuar me numra dhe me aksione të qarta opozitare në kuadër të një strategjie të mirëmenduar, për mos t’ia lënë në dorë spontanitetit, natyrisht që vjen koha dhe jep frytet e saj. Në fund të fundit, siç na mëson Çurçilli: Suksesi nuk është final, dështimi nuk është fatal: është kuraja për të vazhduar që ka rëndësi.

 


Etiketa: , , , , ,

KOMENTO (0)

Shkruaj nje koment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

* *

CLOSE
CLOSE
Pas