Mapo Letrare

Mrekullia e dashurisë së zbuluar






               Publikuar në : 18:00 - 14/09/19 |
Nga Alda Merini

Poezi Nga Alda Merini


Irma Kurti sjell në shqip poeteshën e famshme italiane Alda Merini



Alda Merini (Milano, 21 mars 1931 – Milano, 1 nëntor 2009) është një nga poeteshat më të mëdha italiane. Vargjet e saj kanë prekur dhe emocionuar me mijëra breza. Historia e trazuar e jetës së saj është e pranishme në poezitë, veçanërisht në ato të dashurisë. Dashuria së cilës i këndon Merini është e vërtetë,  jo e idealizuar, e bërë prej mishi dhe jo vetëm prej shpirti.

 

Përkëdhelmë

Përkëdhelmë, i dashur
por ashtu si dielli
që prek ballin e ftohtë të hënës.
Mos eja të më përndjekësh edhe ti
me ato kërkime pa kuptim
mbi gjurmët e hyjnores.
Zoti do të mbërrijë në agim vërtet
nëse unë në krahët e tu do të jem.

 

 

Njoha tek ti mrekullitë

Unë njoha tek ti të gjitha mrekullitë
mrekullitë e dashurisë të zbuluara
që si guaska më dukeshin sigurisht
ku thithja aromë deti e sipërfaqe

plazhesh të braktisura dhe brenda

dashurisë kam humbur unë si në

një stuhi duke e mbajtur gjithmonë

nën kontroll këtë zemër (e dija mirë)

që e dashuruar ishte me një ëndërr.

 

 

 

Në krahët e tu

Është një vend në botë ku zemra rreh fort,

ku mbetesh vërtet pa frymë

nga emocioni që provon;

ku koha ndalet dhe nuk ke moshë;

ai vend është në krahët e tu,

ku zemra nuk plaket,

ndërsa mendja s’pushon së ëndërruari kurrë…

Atë vend nuk mundem ta braktis

sepse fantazia e magjisë e ndjen ngrohtësinë

dhe jo… s’do të lejoj kurrë që të heq dorë

nga ai që në krahë dashurie më bën të fluturoj.

 

Puthmë përsëri

Puthmë përsëri në një kërcell

dashurie

dhe mendo për rininë që më

merr dhe vetëm më ka lënë

për aq vite sa s’mbahen mend.

 

 

Dhe prandaj nuk do të të telefonoj

Dhe prandaj nuk do të të telefonoj
do të kem nevojë për ato vena që pulsojnë
dhembja than gjithçka
dhembja është një unazë bashkëshortore
që martohet me ty në ëmbëlsi
dhe në modestinë më të egër,
unë sot u martova me dhembjen
dhe u ndava nga ty.

Hapësirë

Hapësirë hapësirë, dua, shumë hapësirë
për të lëvizur përmes plagës së ëmbël:
dua hapësirë për të kënduar për t’u rritur
për t’u endur e për të kapërcyer hendekun
e doktrinës hyjnore.
Hapësirë më jepni hapësirë
që të lëshoj më çnjerëzoren ulërimë,
atë ulërimë heshtjeje që nëpër vite
unë e kam prekur me dorën time.

 

 

Ti u largove

Ti u largove,

pas teje le
aromën e qartë të hijes,
o lule e këtij trupit tim
o lloj i munduar bije,
ti ike
një hapësirë ere
që e ngurtësoi zemrën time.

 


Etiketa: , ,

Pas