Mapo Letrare

Poezia që vjen nga përvoja të forta





Bëni LIKE faqen zyrtare në Facebook
               Publikuar në : 15:22 - 15/06/19 |
ro ot

Mbi librin me poezi të  shkrimtares ANILA DAHRIU, (Fra le costole del peccato), “Mes brinjëve të mëkatit”  botuar ne dy gjuhë (italisht-shqip).


 Dante Maffia   (shkrimtar, poet ,kritik)


Bota tani është e mbushur me shumë poetë, por pak janë ata që arrijnë të përcjellin emocione të mëdha, ata që përballen me problemet më të nxehta, duke na prekur ferrat e shpirtit.


Për shembull, Anila Dahriu, që shkruan me  forcwn trupit, (barkun)  dhe shpirtin e saj, i cili nuk e liron shkrimin e saj të stilit dhe shkon drejt në zemrën e gjërave e bindur se poezia duhet gjithashtu të ketë një funksion shoqëror, si dhe shpirtëror dhe njerëzor.


E di se në atdheun e saj, Shqipërinë, ajo konsiderohet si një poete hermetike dhe ekzistenciale, por unë, duke mos pasur një referencë të saktë për zhvillimin e lirikës në vendin e saj, marr vëmendjen e tërbimit(zemërimit) magmatik me të cilin shprehet vetë dhe e lash veten të largohem brenda zjarrit të kontorneve të tij gjuhësore që hapin mishin e gjallë të fjalës për të nxjerrë prej saj ushqimin ideal.

Kam vërejtur se Anila Dahriu nuk ndalet para ndonjë subjekti dhe gërmon, dhe bërtet, dhe i tregon lexuesit atë që është e fshehur dhe çfarë duhet të shfaqet në shkëlqimin e diktimit. Pra poezia që vjen nga përvoja të forta, nga një përvojë që kurrë nuk ka hequr dorë nga zakonett, duke thyer modelet e vendosura, duke u zhytur plotësisht në të kënduarit.

Është e qartë se pas këtyre faqeve jeton një grua me karakter të fortë, me një vitalitet të ekzagjeruar, me bindjen se përmes artit mundet dhe duhet të kërkojë rrugën e rritjes dhe të së mirës së përbashkët. Prandaj lexuesi nuk do të gjejë absolutisht asgjë të tepërt në këtë libër, asgjë e lirë apo jorealiste. Dhe në qoftë se herë pas here imazhet dhe metaforat ndjekin njëri-tjetrin dhe ndjekin njëri-tjetrin pafundësisht, kjo do të thotë që poeti, (poetja) po kalon vuajtjen e papërshkrueshme, ankthin e atyre që nuk gjejnë gjithnjë masën adekuate për të shprehur plotësisht indinjatën e tyre ose dashurinë e tij. Kështu, shënimet e simfonive të tij hapen në brigjet e pafundme dhe pastaj zhyten themelet e të njohurve duke i ftuar ata që të përfshihen. Nga kjo mund të kuptojmë se poezia e Anila Dahriut karakterizohet nga një tension i fortë estetik dhe nga një masë e madhe etike.

Librat si kjo sot janë një dhuratë që duhet marrë në konsideratë të madhe, një hov optimizmi që kalon përmes dhimbjes së madhe.


Etiketa: , , ,

Pas