fbpx

Mapo Letrare

Tre poetët






               Publikuar në : 18:30 - 14/09/19 |
Nga Anna Belozorovitch

Nga Anna Belozorovitch


PARASHKRIMIN FITUES



Ndonjëherë kur në pasqyrë thahem nudo

ose përgatitem ose kujdesem për veten ,

më pushton një mendim i vetëm:

që kjo sipërfaqe është një tjetër njeri,

që çdo formë është grua e një grupi sepse

një ditë, ose disa herë, e ka pasur.

Ndjehem, pra, se kush falas

jeton në shtëpinë e të tjerëve, me kusht që të kujdeset për pasurinë.

Thahem  dhe bëhem përgatitem dhe kujdesem për veten time

duke shpresuar që të kthem tek ty dhe të strehohem.

E  dua veten time, pra, deri në atë masë në të cilën

çdo formë imja pret që ti të jesh i dashur me mua.

Unë mbaj të ndezur zjarrin gjatë mungesën sate,

lustroj qelqet, e mbaj të boshatisur sallonin:

në këtë shtëpi pa asnjë trashëgimtar

duhet të mungoj e qëndroj gjatë.

Pushtoj, me terrorin e parashkrimit fitues.

 

Nga Velimir Chlebnikov

BIJË!

Vajzë ! Nëse sytë e tu janë të lodhur për t’u zmadhuar,

nëse të pëlqen të më thërrasësh “vëlla”,

unë, syzjarrti, betohem

për të mbajtur lart lulen e jetës tënde.

Shiko, unë jam i tillë, rashë nga një re

shumë keq, më bartën

sepse isha ndryshe,

jo gjithmonë i përzemërt,

jo i dashur kudo.

Nëse ti dëshiron, do të jemi vëlla e motër,

pasi tashmë jemi në një tokë të lirë të njerëzive të lirë,

ne i bëjmë vetë ligjet, ligjet nuk duhet të na trembin,

dhe plazmojmë argjilin e veprimeve.

E  di, je e bukur, lule e kaltërsisë,

dhe unë befas jam mirë,

nëse flisni për Soçin

dhe sytë e butë hapen.

Unë, që kam dashur gjatë,

papritmas kam besuar përherë

se është e kotë që një druvar të çajë

atë që ishte e paracaktuar…

Shumë fjalë të tepërta do të shmangim ne.

Thjeshtësisht do të shërbej për ty,

si një prift kapelan me kresht të gjatë:

për të pirë rrëketë e kaltra të pastërtisë

dhe nuk do të kemi frikë nga disa emra të tmerrshëm.

 

 

Vladimir Nabokov

JO POEZIA

 

Jo poezia në perëndim që plazmon kur ti mendon me zë të lartë,

me blirin e saj bojë kine

dhe telat telegrafik sipër resë rozë;

 

as brenda pasqyrës tënde, me supet e saj nudo

të brishtat që ende vezullojnë,

jo liriku klikon për një rimë xhepi,

melodinë që të tregon orën;

 

dhe jo monedhat dhe peshat mbi gazetat e mbrëmjes të grumulluara nën shiun që bie;

jo djajtë e këqinj që të mundojnë trupin;

jo diçka që mund ta thuash më mirë në prozë …

por poezinë që vjen e bie nga lartësi të panjohura

kur ti pret spërkatje guri  atje larg,

e vrapo me një stilet si i verbër

pastaj arrin emocionin dhe ende pastaj  …

 

në rrjedhën e tingujve, leopardë fjalësh,

insektet si gjethe, zogj të llojit fazan

bashkohen duke formuar një heshtje, intensive

me cilësi maskimi e kuptim të përsosur.

 

Përktheu: Faslli Haliti

 

 

 


Etiketa: , , ,

Pas